น้ำตาสักกี่หยดที่ไหล

คงไม่อาจยื้อการจากไปให้หยุดอยู่

รับฟังคำเอ่ยลา มันเจ็บล้า น่าดู

ต้องอดทน รับรู้ และยืนอยู่อย่างเดียวดาย

สารพัดคำสัญญา

สุดท้ายก็มาจากลา อย่างไร้ความหมาย

ทิ้งเศษความรักที่แหลกหัก กระจัดกระจาย

ให้คนที่ยังงมงาย

เก็บความแหลกสลายเพียงลำพัง